Był sobie MegaTotal

Bodaj kilkukrotnie wspominałem na blogu o czymś takim jak serwis MegaTotal.pl. Z reguły wzmianki pojawiały się przy okazji nawiązywania do byłej aktywności muzycznej. Nic dziwnego – serwis funkcjonował jako stricte muzyczny. Odkryłem go w roku 2008. Rozkręcał się. Mój materiał demo zamieściłem chyba w czerwcu. Pod koniec roku udało mi się zebrać pulę na nagranie singla, później zebrałem jeszcze na drugą płytę, co zaowocowało longplayem Zbieram na piwo. Obie te megatotalowe produkcje rzetelnie przygotowałem, środki zostały uczciwie spożytkowane. Były to już czasy świetności serwisu. Gdy teraz przypominam sobie ów czas, naprawdę fajna przygoda. Twórcy portalu mieli świetny pomysł. Z rozmachem go realizowali. Zebrała się spora grupka użytkowników (wydaje mi się, że realnie było to kilka tysięcy osób). Strona śmigała aż miło, forum żyło swoim życiem, inwestycje sypały się dość żwawo, kolejni artyści regularnie zbierali „megatotale”, ukazywały się płyty. Megatotalowa wytwórnia zapisała piękną kartę w historii polskiej muzyki niezależnej minionej dekady (wydano blisko sto płyt).

Potem serwis zarżnięto. To znaczy teoretycznie funkcjonował on dalej, lecz usunięcie aspektu społecznościowego (głównie poprzez likwidację forum, ale też i kilka innych nieopatrznych pociągnięć) spowodowało zanik aktywności użytkowników. Stopniowo, nic nie działo się natychmiast. Ja jednak już wtedy oficjalnie wieszczyłem kres tego, co znaliśmy jako współfinansowanie muzyki przez fanów – pod szyldem MegaTotal. W geście protestu wycofałem swoje utwory. Pamiętam, że jeden z zagorzałych i najstarszych użytkowników (o nicku „Stiven”) prowadził rozpaczliwego bloga, punktował niekonsekwencję właścicieli serwisu, apelował o opamiętanie, ale wszystko to było po prostu bezsilnym krzykiem rozgoryczonego fana. No i nie przyniosło żadnego efektu – jak rzucanie grochem o ścianę. Do mnie też pisywał – i podkreślał, że jedynie ja (spośród artystów „wydanych” przez MT) zdobyłem się na wyrażenie formalnej opinii (krytycznej). Innym albo nie zależało, albo poszli swoją drogą, albo usiłowali przystosować się do wersji 2.0. Niestety szkopuł w tym, że ta wersja była z góry skazana na porażkę.

Być może wiedzieli o tym właściciele. Nie posądzam ich o perfidne działanie samobójcze, o zimną krew i tak dalej, ale niewątpliwie przeliczyli się. Już nie chciało im hulać to, co tak starannie przez cztery lata głaskali. Siła rozpędu nie pomogła. Niemniej wydaje mi się, że zawczasu wycisnęli z serwisu tyle, ile się dało – i w pewnym momencie inteligentnie postanowili się go pozbyć (w tym wypadku zamknąć albo jeszcze lepiej wygasić – jak, nie przymierzając, dzisiejsze gimnazja). Być może chodziło o jakieś unijne dotacje na „innowacyjność”, a że formalnie portal miał funkcjonować jeszcze przez ileś tam lat (żeby kasy nie zwracać), to i funkcjonował. Tyle że jak funkcjonował? W pewnym momencie po prostu umarł – i tylko jak duchy od czasu do czasu nawiedzali go jacyś zbłąkani użytkownicy, ażeby sentymentalnie wrzucić kilka groszy. Dla zasady. Artyści też oczywiście poodchodzili. Wszystko to trwało przez ostatnie 5 lat, nie pamiętam dokładnie. Ale upadek zaczął się chyba w roku 2012. Wtedy ja się wycofałem.

Miałem również konta fana (użytkownika). Miałem skromne udziały. Od czasu do czasu dokonywałem transakcji, to znaczy wspierałem jakiegoś ciekawego moim zdaniem artystę, czasem kupowałem jakąś wydaną przez późny MT płytę. Tak to szło przez parę latek.

Tymczasem dzisiaj wpisuję w przeglądarkę adres, żeby zobaczyć, co tam słychać, aż tu raptem… Raptem okazuje się, że serwisu nie ma. Znikł. Skończył się. Bez żadnego powiadomienia. Zamknięto interes, pewnie upłynęły jakieś mityczne terminy, kasy zwracać nie trzeba. Zamknięto też sklep! Najwyraźniej żaden z właścicieli nie jest już zainteresowany podtrzymywaniem trupa. Zombi – bo tak to szło od kilku lat. Szkoda.

Mam masę fajnych wspomnień, zostały mi na pamiątkę nagrania. Trochę boli niespożytkowanie do końca wszystkich środków, jakie jeszcze pozostały na koncie – no bo zamknięto cichaczem, bez uprzedzenia, nie dając cynku najwytrwalszym użytkownikom… Trudno. Jakoś przeżyję. W każdym razie wielkiego żalu nie mam. Wprawdzie może się okazać, że to jedynie przerwa czasowa, lecz wcale się nie zdziwię, jeżeli będzie to kapitulacja ostateczna. Mniej więcej po 10 latach od chwili narodzin.

Dodaj do zakładek Link.

6 odpowiedzi na „Był sobie MegaTotal

  1. bula_94 mówi:

    I ja tam byłem …
    Szkoda, megatotal 1.0 to było wręcz moje hobby. O dwójce nawet nie będę wspominał, bo szkoda słów.
    Cieszyłbym się gdyby w pryzszłości powstało coś podobnego do jedynki.

    • Rafał Socha mówi:

      Dzięki za komentarz, Bula. W pełni się zgadzam. Były czasy. Zebrała się spora grupa autentycznych fanów serwisu. MegaTotal był jak nałóg. Kultowe zjawisko. Wielka szkoda, że już tylko w czasie przeszłym możemy dzisiaj o nim pisać… A czy powstanie coś podobnego? Powątpiewam, jednak szczerze kibicowałbym takiej inicjatywie. I podejrzewam, że oprócz nas znalazłoby się jeszcze co najmniej paręnaście osób ze „starej gwardii”, które dałyby się porwać entuzjazmowi na nowo.

  2. Torturegates mówi:

    Uwielbiałem tą stronę mam kilka płyt z autografami i podziękowaniami za wsparcie. Swego czasu siedziałem tam chyba ze 2 godziny dziennie i szukałem i słuchałem :P. Sam także dodałem kilka utworu jako artysta ale niestety z Death Metalem ciężko było się wybić 😛 aż pewnego pięknego poranka… pojawił się niestety 2.0 i jakoś czar prysł. Szkoda, wielka szkoda. Pozdrowienia dla wszystkich użytkowników MT

    • Rafał Socha mówi:

      Celna uwaga. Jedną z większych zalet MegaTotala było zręczne połączenie obu ról w serwisie: fana i artysty. Fascynowało zarówno słuchanie nowej muzyki, komentowanie czy wspieranie innych, jak i dzielenie się własną twórczością. To wciągało i uzależniało.

  3. kuzyn mówi:

    Wspomnień mi nikto nie zabierze.
    Mam kilkadziesiąt płyt wydanych przez Megatotal, niektóre nawet z moim nazwiskiem na liście topowych inwestorów.
    Czułem się ekstra mogąc wspierać muzyków i dobrze się przy tym bawić inwestując, kalkulując ryzyko, walcząc o top 10 czy top 20 przy zamknięciu płyty. Była to zacna inicjatywa.

    • Rafał Socha mówi:

      Nic dodać, nic ująć. Zostały wspomnienia. Miło widzieć, że nie tak mało osób je pielęgnuje. Dzięki za wypowiedź, Kuzyn. Ja też mam te megatotalowe płyty, od czasu do czasu zdejmuję z półki i odsłuchuję. Poziom zróżnicowany, ale trzeba przyznać, że chłamu raczej nie wydawano. Faktycznie pozytywna to była inicjatywa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *