O mnie

Z wykształcenia jestem budowlańcem, z zamiłowania literatem. Czytać lubiłem od zawsze, ale dopiero w liceum zetknąłem się z książkami, które zaczęły mnie inspirować twórczo. Ówczesne ukierunkowanie na muzykę spowolniło jednak efekt stymulujący lektur, a czytelnicze impulsy nie przełożyły się od razu na prozę. Była połowa lat dziewięćdziesiątych, zafascynowałem się gitarą i rockiem. Dużo grałem i śpiewałem – i siłą rzeczy prędko sam zacząłem układać piosenki (część z nich wiele lat później udało mi się nagrać i wydać płycie Zbieram na piwo).

Pierwsze poważniejsze próby pisarskie podjąłem dopiero pod koniec studiów (1998-2000). Powstało wtedy kilka groteskowo-surrealistycznych opowiadań (Nagi konduktor, Historia jednego kompresorka, Sen nocy letniej, Dzikie rodeo), których odbiorcami w znakomitej większości mieli być – i byli – kumple z polibudy. Śmiali się, rozpoznawali niektóre postacie oraz sytuacje. Szczerze mówiąc, nie traktowałem wtedy tych tekstów zbyt poważnie. Bawiło mnie samo wymyślanie kolejnych niedorzeczności, a następnie zgrabne ich opisywanie.

W roku 2001 służyłem w wojsku. Jako świeżo upieczony magister inżynier trafiłem do Szkoły Podchorążych Rezerwy w Pile, a później do Sieradza – na tak zwaną praktykę dowódczą w jednostce liniowej. Przygoda z wojskiem trwała w sumie pół roku. Z oczywistych względów moja aktywność literacka spadła wówczas do zera, aczkolwiek czas spędzony w koszarach nie okazał się stracony. Zaowocował wieloma obserwacjami oraz przemyśleniami, a przede wszystkim silnie pacyfistyczną książką SPR (wyd. Dom Książki, Częstochowa, 2003). Potem parokrotnie wracałem jeszcze do przeżyć wojskowych, co przynosiło kolejne opowiadania: Uwaga! Po sygnale wydanie broni (2005), Kapitan Wójcik (2007), Wino, kobiety i śpiew (2009). Wszystkie te późniejsze utwory opowiadają o praktyce po szkółce, lecz zwarty tom praktykancki cyklu podchorążackiego skompletowałem dopiero w początkach roku 2018. Wraz z zupełnie premierowym materiałem (tom III) zamierzam go opublikować w formalnym cyklu pt. „Szkoła Podchorążych Rezerwy” – jesienią 2018.

Obok utworów o tematyce espeerowskiej systematycznie pisałem także utwory niewojskowe. Gros opowiadań znalazło się w tomie pt. Kredyt na żula. Zbiór ukazał się nakładem Oficynki (Gdańsk, 2014).

W roku 2010 zacieśniłem współpracę z częstochowskim magazynem literackim „Galeria”. W latach 2010-2013 pismo drukowało moją autorską rubrykę prozatorską pt. Świat według Sochy. Zbiegło się to z czasową wyprowadzką do Warszawy, więc wpadłem na pomysł, aby każdemu z odcinków nadawać formę ni to listu, ni to reportażu, ni to felietonu posyłanego do redakcji. Na początku roku 2013 doszło do poważnych przemian zarówno na łamach samego magazynu „Galeria”, jak i radykalnych przetasowań w składzie osobowym redakcji. W efekcie zostałem e-redaktorem, czyli osobą odpowiedzialną za stronę internetową oraz elektroniczne archiwum. Funkcję tę piastowałem przez 3 lata. Moja nietypowa rubryka nie pasowała już do nowej odsłony „Galerii”. Jednak jej usunięcie ze stron pisma nie oznaczało końca prac nad przedsięwzięciem, gdyż od początku świadomie stylizowałem je na przemyślany serial literacki. Nie chcąc pozostawiać serialu w wersji niedokończonej, dopisałem jeszcze kilka dodatkowych odcinków – celem zamknięcia najważniejszych wątków. Ostatecznie zmieniłem tytuł na Jak zostałem lemingiem. Materiał czeka na opublikowanie w wydaniu książkowym.

W 2014 roku napisałem thriller metafizyczny Abubaka. Moją propozycję przedłożyłem Oficynce (wydawca Kredytu na żula), co było logiczną konsekwencją przyjętej przez obie strony strategii. Książka ukazała się w lutym 2017.

Obecnie pracuję nad skompletowaniem i wydaniem czterotomowego cyklu espeerowskiego (wznowienie powieści SPR, uzupełniony tom praktykancki, zupełnie nowy tom III i listy – jako tom IV). Równolegle do serii wojskowej pragnę rozwijać cykl powieści historyczno-fantastycznych (póki co napisany jest tom I, a II znajduje się na etapie szkicu). Jako że bardzo poważnie przymierzam się do uruchomienia własnego wydawnictwa, będę dążył do logicznego usystematyzowania i odnowienia całego dotychczasowego dorobku literackiego. W grę wchodzą m.in. następujące woluminy: Opowiadania (zbiór wszystkich krótkich utworów), Halucynacje/Urywki rzeczywistości (dwie mikropowieści powstałe w latach 2004-2006) oraz Jak zostałem lemingiem (zapiski warszawskie 2010-2013). Ideę uporządkowania bibliografii przedstawiam w zakładce KSIĄŻKI.

Komentarze są wyłączone.