W nocie katalogowej wydawca o tej książce pisze między innymi tak: „Jacek Komuda przeszedł w wyobraźni, na mapach, trochę konno, trochę samochodem cały szlak bojowy majora Hubala. Powieść w całości oparta jest na faktach, pamiętnikach i najnowszych opracowaniach. Występujące w niej postacie i większość wydarzeń są prawdziwe”. No … Czytaj dalej
FIFA przeforsowała bzdurny pomysł rozszerzenia mundialu. Teraz w finałach MŚ ma jakoby grać 48 drużyn. A najlepsze, że w grupach po trzy drużyny! Czyli każdy zespół rozgrywa dwa mecze na wstępie – ostatni odpada, dwóch gra dalej (jak rozumiem w fazie play off, czyli 1/16 finału). Nonsens. Już … Czytaj dalej
Dinozaury z The Rolling Stones pokazują, że ekscytującą płytę można nagrać właściwie w każdy wieku. Nawet grubo po siedemdziesiątce. Kiedy usłyszałem o pomyśle rejestrowania nowego albumu, w dodatku z bluesowymi coverami, byłem raczej sceptycznie nastawiony. Nic ciekawego z tego nie wyjdzie – tak mi przeleciało po głowie i … Czytaj dalej
Przeczytałem Drogę donikąd Józefa Mackiewicza. Że wielka to książka, nie zdziwiło mnie wcale, nie po raz pierwszy zetknąłem się z prozą tego wybitnego pisarza. Wręcz przeciwnie: od początku nastawiałem się na nakreśloną z rozmachem, dobrą warsztatowo, a przede wszystkim poruszającą, mądrą, głęboką lekturę – i jako rarytas zostawiłem … Czytaj dalej
Koniec listopada. Grabię liście na podwórku, grabię na ulicy przy swoim ogrodzeniu. Pakuję do worków. Przechodzi sąsiad z pieskiem. Rozmawiamy oczywiście o jesiennym problemie – rok w rok tym samym: nadmiar liści. Fajnie mieszkać w lesie, ale jednak coś z tymi workami trzeba później robić. Pan z naprzeciwka … Czytaj dalej
Nie ukrywam, że mam słabość do prozy Tyrmanda. Większość jego książek czytałem już dawno temu. Jednym z nielicznych tytułów, jakimś cudem „uchowanym” właściwie do teraz, była Cywilizacja komunizmu. Brak ten w ostatnim czasie nadrobiłem. Trudno się nie zgodzić z pisarzem i jego tezami. Komunizm to największe zło i … Czytaj dalej
Siedzę nad Abubaką. Dostałem wreszcie plik po redakcji i korekcie. Nie zaglądałem do tego materiału ze dwa lata, dziwnie się go teraz czyta… Trochę jak nie swój czy co? Osobliwe uczucie. Jedno jest pewne – na brak świeżego spojrzenia nie powinienem narzekać. Jak mało kiedy. Wrażenia więc na … Czytaj dalej
Jest u Bułhakowa taka scenka, kiedy teatralny konferansjer wypacza sens słów maestro Wolanda tendencyjnymi komentarzami na temat rzekomego „zachwytu” artysty nad Moskwą oraz jej mieszkańcami. Wtedy Korowiow zwraca się do niego następująco: Moje gratulacje, obywatelu łgarzu. Nietrudno się domyślić, nawet nie czytając powieści, jaki podtekst mają gratulacje Korowiowa. … Czytaj dalej
Powoli zamykam I tom cyklu tzw. historycznego. Tekst jednak lekko się rozrósł. Opcja z trzynastoma rozdziałami raczej już nieaktualna, choć sam podział materiału chyba do końca pozostanie sprawą otwartą, a i do pewnego stopnia umowną. No ale nie o tym chciałem. W poszukiwaniu materiałów wciąż coś tam podczytuję. … Czytaj dalej
O ile książkę Jerzego Ślaskiego Żołnierze wyklęci pozwoliłem sobie kiedyś określić mianem „podwaliny” (z punktu widzenia szperacza po ogólnodostępnych źródłach oraz zbieracza materiałów do wątku historycznego nowej powieści), o tyle biografię Mariana Bernaciaka „Orlika”, opracowaną i napisaną przez Mirosława Suleja, nazwać powinienem już wprost „monumentem”. Niezwykle wartościowa to … Czytaj dalej